Home > Nieuws > Blog: De (uiteenlopende) doelen tussen beleid en uitvoering

Blog: De (uiteenlopende) doelen tussen beleid en uitvoering

Maandag 18 Mei 2015

Door Marlijn Migchels - Consultant 

De participatiewet dwingt gemeenten om gerichte keuzes te maken. In wie gaat nog geïnvesteerd worden? Welke klanten zijn zelfredzaam genoeg om zelfstandig een geschikte werkplek te vinden? Hoe ziet ons bestand er nu uit? En welke beleidskeuze gaan we maken? Dilemma’s die op dit moment bij tal van gemeenten spelen. Één van de belangrijkste uitdagingen is om de processen zo in te richten dat er enerzijds antwoorden komen op de vragen (van het management), en  anderzijds de uitvoering door de klantmanagers zo effectief en efficiënt mogelijk verloopt.

Mijn ervaring is dat de wensen en gedachten van het management nog wel eens verschillen met die van de ‘uitvoering’, de ‘werkvloer’. Best lastig als je samen voor zo’n grote klus staat: zo veel mogelijk uitstroom realiseren met minder middelen.

Tal van zaken bepalen de goede samenhang tussen de belangen van de verschillende ‘partijen’ in een organisatie. Mijns inziens is daarbij een gestructureerde en eenduidige aanpak noodzakelijk: methodisch handelen. Bij methodisch handelen spelen factoren als doelgerichtheid, systematisch, procesmatig en bewust handelen een belangrijke, ondersteunende rol.

Weerstand

In deze blog wil ik de focus leggen op één van die kenmerken van methodisch handelen, namelijk het werken met een vooraf geformuleerd doel. Vanuit een doel ga je stappen zetten en worden er keuzes gemaakt. Vanuit een doel doe je zaken juist wel of laat je dingen juist achterwege. Volgens mij ligt hierin ook meteen de kern van de uitdaging:  de verschillende belangen binnen een organisatie. Het subdoel van het management kan wezenlijk verschillen van de subdoelen die klantmanagers hebben. Gevolg: weerstand.

Hoe doelgericht werken we?

Het zoeken naar en vinden van de gulden middenweg is niet de oplossing in mijn optiek. Doelgerichtheid moet hierbij het belangrijkste handvat zijn. Is het doelgericht om mensen die nauwelijks Nederlands kunnen lezen of schrijven een Nederlandse vragenlijst in te laten vullen? Is het doelgericht om mensen een vragenlijst in te laten vullen als de klantmanager zo al weet dat  meervoudige problemen een rol spelen? Heeft het überhaupt zin om mensen te screenen in het kader van het zittend bestand als al klip en klaar is dat deze mensen een onoverbrugbare afstand tot de arbeidsmarkt hebben?

Keuzes maken is onvermijdelijk

De Participatiewet dwingt tot keuzes en die keuzes moeten worden gemaakt. Hoe zuur ook voor velen, maar dat is de consequentie van de regelgeving. Wat zinvol is: breng uw cliënten in kaart zodat er gerichte interventies ingezet kunnen worden en mensen daadwerkelijk kunnen worden geholpen. Het management heeft baat bij de juiste (effectieve) inkoop van middelen, trajecten en ondersteuning. Klantmanagers hebben baat bij een gerichte aanpak op individueel niveau. Hierbij is het doelgericht om instrumenten in te zetten om snel en effectief mensen in kaart te brengen waarbij meteen tot actie overgegaan kan worden. We moeten beseffen dat met de veranderende arbeidsmarkt, de veranderende regelgeving, de kleiner wordende budgetten er keuzes moeten worden gemaakt. Keuzes in het belang van het gezamenlijke doel:duurzame uitstroom voor een zo groot mogelijke groep mensen.

Publicatie: Binnenlands Bestuur